Recensie: Op mijn schouders

9200000072453234

Titel: Op mijn schouders
Auteur: Jennifer Niven
Uitgeverij: Moon
ISBN: 9789048836154
Aantal bladzijdes: 364
Verschijningsdatum: april 2017

Flaptekst
Iedereen denkt Libby Strout te kennen: ze kwam ooit in het nieuws als het dikste meisje van de VS. Maar wie kent haar echt? Libby verloor op jonge leeftijd haar moeder een aan de pesterijen op school kwam nooit een eind. Na jaren thuisonderwijs besluit Libby uiteindelijk terug te keren naar school met maar een missie: het meisje worden dat alles kan.

Iedereen denkt Jack Masselin te kennen: de eeuwige lolbroek. Hij lijkt het allemaal goed voor elkaar te hebben. Mara niemand weet dat Jack aan prosopagnosie lijdt: hij kan geen gezichten herkennen. Zelfs zijn eigen gezicht niet. Hij wil dit het liefst voor de wereld verborgen houden, maar dat betekent wel dat hij geen echter relaties kan aangaan.

Als Libby en Jack elkaar ontmoeten, dankzij een uit de hand gelopen grap op school, zijn ze allebei vooral kwaad op alles en iedereen, maar uiteindelijk weten ze elkaar te verrassen. Want hoe beter Libby en Jack elkaar leren kennen, hoe minder eenzaam ze zich voelen.

Mijn mening
Op mijn schouders is mijn eerste kennismaking met Jennifer Niven. Ik heb veel positieve verhalen gehoord over dit boek, dus was ik blij dat ik het eindelijk kon gaan lezen en mijn eigen mening hierover kan vormen.

Het verhaal wordt afwisselend vanuit de perspectief van Libby en van Jack. Aan het begin van elk hoofdstuk staat de naam van een van deze personages, zodat je meteen weet met wie je dit keer te maken hebt. Dat is fijn, omdat het hele boek wordt verteld vanuit de ik-persoon. Je hoeft dus niet telkens weer te raden door wiens ogen je dit keer de gebeurtenissen bekijkt, wat ik bij sommige andere boeken wel heb. Omdat het verhaal zowel vanuit de perspectief van Libby als vanuit de perspectief van Jack wordt verteld, kon ik me goed inleven in deze personages. Af en toe kwamen de tranen in mijn ogen bij het lezen van wat deze personages hebben meegemaakt. Het verhaal is zo onroerende mooi dat ik het maar niet weg kon leggen.

Jennifer Niven houdt verder vanaf het begin tot het einde je aandacht vast met haar fijne schrijfstijl en laat het ook niet los. Het boek zit ook vol met mooie quotes die je keer op keer wilt herlezen. Ook ben ik heel blij met de boodschap die het verhaal probeert over te brengen, namelijk dat in iedereen iets speciaals schuilt en er dus ook altijd mag zijn.

Op mijn schouders is dus een prachtig boek dat geschreven is op een onroerend mooie wijze. Na het lezen, moet je even bijkomen van dit verhaal. Dat maakt dit boek zeker 5 sterren waard! Een echte aanrader!

Advertenties

Een gedachte over “Recensie: Op mijn schouders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s