Recensie: Tot de zon aan de horizon vriest

20170917_181657Titel: Tot de zon aan de horizon vriest
Auteur: Kathelijn Vervarcke
Uitgeverij: Van Halewyck
ISBN: 9789461316325
Aantal bladzijdes: 284
Verschijningsdatum: augustus 2017

Flaptekst
Lander en Chinouk hebben allebei een moeder met een psychotische kwetsbaarheid. Al snel ontstaat er een grote vertrouwelijkheid tussen hen. Om de gapende krater in hun hart te vullen, klampen de tieners zich stevig aan elkaar vast.

Beide gezinnen gaan echter anders om met de ziekte van hun moeder en dat stelt de relatie van Lander en Chinouk zwaar op de proef. Zal hun liefde sterk genoeg zijn om samen een nieuw evenwicht te vinden?

Mijn mening
Soms zijn er boeken waarvan de titel zo mooi is, waardoor je die boeken wel moet lezen. Tot de zon aan de horizon vriest behoort tot deze groep. Het boek gaat over de hoofdpersonen Lander en Chinouk. Ze hebben het allebei erg moeilijk, omdat ze allebei een moeder hebben met een psychotische kwetsbaarheid. Wanneer ze elkaar ontmoeten, beginnen ze al snel gevoelens voor elkaar te ontwikkelen. Dit vormt ook wel het begin van een mooi en romantisch verhaal.

Het tempo van het verhaal lag niet erg hoog. Het bevat niet veel plottwisten, alhoewel er tegen het einde van het boek wel een grote plottwist was dat ik totaal niet had zien aankomen. Door het tempo van het verhaal was het voor me af en toe iets te makkelijk om het boek weg te leggen. Dat vond ik wel een beetje jammer, vooral omdat ik het concept van het verhaal zo goed vond.

Wat mij erg opviel was hoe snel Lander en Chinouk op elkaar verliefd worden. Dit overrompelde het me wel een beetje. In een boek gaat mijn voorkeur namelijk uit naar een liefde tussen twee personen die wat langzamer wordt opgebouwd. Afgezien daarvan vond ik de manier waarop de liefde tussen deze twee personages worden beschreven wel heel mooi. Ondanks alle problemen die ze op hun pad tegenkomen, weten ze telkens weer de weg naar elkaar en naar de liefde terug te vinden.

Wat ook fijn was aan het verhaal, was dat de personages heel goed worden uitgewerkt. Je leert veel over hun achtergrond, over hoe ze hun kindertijd hebben beleefd en hoe ze omgaan met de ziekte van hun moeder. Dat laatste doen ze allebei op een hele verschillende manier, wat het verhaal interessant maakt.

Al met al is Tot de zon aan de horizon vriest een erg mooi en ontroerend boek. Het tempo van het verhaal ligt iets aan de lage kant, waardoor je het misschien makkelijk weg kan leggen, maar de mooie beschrijvingen en de goed uitgewerkte personages maken het boek zeker waard om gelezen te worden. Van mij krijgt dit boek 4 sterren.

Dit boek heb ik als recensie-exemplaar gekregen. Dat heeft mijn mening echter niet beïnvloed.
Advertenties

2 gedachten over “Recensie: Tot de zon aan de horizon vriest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.